type1.nl
Een kind met Diabetes Type1
Show MenuHide Menu

Nog meer loslaten

25 februari 2016

LoslatenHet is één uur ‘s nachts en ik wacht op mijn dochter. Ze is naar een feestje geweest en heeft me zojuist geappt dat ze naar huis komt fietsen. Samen met vriendinnen uiteraard. En het laatste stukje alleen. Op dit soort momenten is mijn eerste zorg natuurlijk dat ze weer veilig thuiskomt. Daarom zit ik nu op de bank en hou ik de tijd in de gaten.
Bij diabetesouders is er echter altijd nog die tweede zorg; hoe zal ze straks in haar suikers zitten? Kunnen we gewoon gaan slapen of wordt het (weer) nachtwerk?
Wat wezenloos zapp ik langs verschillende tv-programma’s. En ik vraag me af of het wel verantwoord is om mijn dochter dat laatste stuk ‘s nachts alleen te laten fietsen. Ik stel mezelf gerust met de gedachte dat ik weet wanneer ze is vertrokken en welke route ze fietst. En ik denk: “loslaten!”…    lees meer …

Beter een goede buur…

8 december 2015

HuisjesOnze buren gaan verhuizen. En dat heeft best ook een beetje met diabetes te maken. Want doordat onze kinderen en wij als volwassenen een goede klik hadden, trokken we een aantal jaren veel met elkaar op. Dus waren zij erbij toen onze oudste de diagnose diabetes type 1 kreeg.

Als ouder van een kind met diabetes voel je je er wel eens alleen voor staan. Althans, zo heb ik het in het begin soms ervaren. Diabetesmanagement is namelijk een vak apart. Dat leer je alleen door ervaring. Met veel vallen en opstaan. Geen wonder dat de meeste mensen geen idee hebben wat insuline nu precies doet. Of wat het verschil is tussen een hypo en een hyper. Om te kunnen zorgen voor een kind met diabetes is dat echter essentiële kennis. Je moet weten hoe het allemaal werkt om het kind gezond te kunnen laten opgroeien. En om het veiligheid te kunnen bieden. Daarom kan het als ouder soms zó moeilijk zijn om je kind los te laten. De zorg aan een ander toevertrouwen. Terwijl dat soms toch echt even moet. lees meer …

‘BitterZoet’

3 november 2015

Promo-Bitterzoet_200px-pijltjeHet filmpje ‘BitterZoet’ geeft een beeld van een tienerleven met diabetes type 1. In 14 minuten vertelt Robin(14) haar eigen verhaal; hoe ze haar leven met deze ziekte beleeft. Wat ze zich kan herinneren van het begin, bijvoorbeeld de enorme dorst die ze had. Ze vertelt over alle handelingen die ze dagelijks moet verrichten om haar bloedsuikers onder controle te houden en de impact die dat heeft op haar leven. Waar ze aan moet denken op school, maar ook als ze bijvoorbeeld gaat zwemmen of paardrijden. Of ‘s nachts als ze wakker moet worden om te eten vanwege te lage bloedsuikers.

Uiteraard bevat dit filmpje lang niet alle aspecten van een leven met diabetes type 1. Daar zijn 14 minuten veel te kort voor. Het laat wellicht maar een klein deel van de realiteit zien. Toch is het Itandehui Jansen van Lista Calista Films gelukt om een mooi sfeerbeeld neer te zetten waarin een brugpiepertje uitgroeit tot een zelfbewuste puber. lees meer …

Hup wetenschappers!

1 september 2015

Het zit er weer op, helaas, onze vakantie in Frankrijk. Dit jaar gingen we weer ouderwets met de tent, want dat was namelijk alweer drie jaar geleden. Jammer genoeg ging ook dit keer wederom onze ongenode gast ‘diabetes’ mee. Zoals altijd, eigenlijk.
Zelfs voor geroutineerde diabetesouders zoals wij, vergt dit feit toch altijd weer wat voorbereiding en denkwerk. Wat neem je allemaal precies mee? En hoeveel van alles? Als het gaat om insuline weet ik inmiddels dat dit in Frankrijk altijd wel ergens te krijgen is. Dit dankzij eerdere vakantie-ervaringen waarin het één en ander mis ging. Maar spullen als reservoirtjes en infuusinschieters voor de pomp zullen hoogstwaarschijnlijk niet bij elke ‘pharmacie’ te krijgen zijn, ook al zijn ze echt heel goed daar!   lees meer …

Een puber met diabetes type 1

19 augustus 2015

Vrijheid_RobinMijn dochter is een puber nu. Een echte puber. En ik moet zeggen; dat valt niet altijd mee.
Het is ook allemaal wel erg snel gegaan; in anderhalf jaar tijd is ze van het kind dat ze was, uitgegroeid tot een mini-vrouwtje. Dat overigens wel een stuk boven mij uittorent tegenwoordig. Een prachtig zwaantje. Maar ook steeds vaker een onbekende. Een onbereikbaar wezen dat met oordoppen in en een scherm voor d’r neus op de bank zit. Zonder mij een blik waardig te keuren. Want ouders zijn in haar ogen ontzettend stom geworden.

Alleen haar vriendinnen zijn belangrijk momenteel. En meedoen. Erbij horen. Zo had ze laatst een sportdag op het water met school. Ze gingen waterfietsen. Een aantal jongens had toen bedacht dat het leuk was om de meiden in het water te gooien. Dochter wist niet hoe snel ze d’r pomp af moest doen; ze wilde net als de anderen in het water gegooid worden. Liever het koude water in dan vanwege haar diabetes te worden overgeslagen. Dat zijn zo van die keuzes die ze nu maakt. lees meer …