Een puber met diabetes type 1

Geplaatst op door
Beantwoorden

Vrijheid_RobinMijn dochter is een puber nu. Een echte puber. En ik moet zeggen; dat valt niet altijd mee.
Het is ook allemaal wel erg snel gegaan; in anderhalf jaar tijd is ze van het kind dat ze was, uitgegroeid tot een mini-vrouwtje. Dat overigens wel een stuk boven mij uittorent tegenwoordig. Een prachtig zwaantje. Maar ook steeds vaker een onbekende. Een onbereikbaar wezen dat met oordoppen in en een scherm voor d’r neus op de bank zit. Zonder mij een blik waardig te keuren. Want ouders zijn in haar ogen ontzettend stom geworden.

Alleen haar vriendinnen zijn belangrijk momenteel. En meedoen. Erbij horen. Zo had ze laatst een sportdag op het water met school. Ze gingen waterfietsen. Een aantal jongens had toen bedacht dat het leuk was om de meiden in het water te gooien. Dochter wist niet hoe snel ze d’r pomp af moest doen; ze wilde net als de anderen in het water gegooid worden. Liever het koude water in dan vanwege haar diabetes te worden overgeslagen. Dat zijn zo van die keuzes die ze nu maakt. Lees verder →

Dat waar we het liever niet over hebben…

Geplaatst op door
1

AngelFlameToen mijn dochter pas nét diabetes had sprak ik eens met de kinderarts over nachtelijke hypo’s. De arts zei toen: “Oh, maar ze wordt er in ieder geval wakker van!”. Op dat moment begreep ik niet helemaal waarom ze dat zei. We hadden het er verder ook niet meer over. De betekenis drong daarom ook pas later tot me door, toen de zwemleraar van mijn dochter plotseling overleed.

Mijn dochter was acht jaar oud en zat nog op zwemles in die tijd. Als nieuwbakken diabetes-ouders zaten we daarom nog vaak aan de kant om bloedsuikers te meten tijdens het zwemmen. Het is algemeen bekend dat zwemmen je bloedsuikers flink kan laten zakken. Op zo’n meetmoment kwam eens de zwemleraar van mijn kind naast ons zitten. Hij vertelde toen dat hij ook diabetes had. Hij vertelde eveneens dat hij een zeldzame variant had en nog wat vaags over complicaties. Omdat het verder een nogal vreemde snoeshaan was luisterde ik helaas maar met een half oor.   Lees verder →

Wat als…?

Geplaatst op door
Beantwoorden

Ernest-SterzerEr zijn van die momenten dat ik denk: “Wat als…?” Dat heb ik bijvoorbeeld als er een ramp gebeurt, zoals onlangs de aardbeving in Nepal; een afschuwelijke gebeurtenis natuurlijk voor al die mensen daar. Die kinderen. Ik wil er niet té veel aan denken.

Maar wat als er hier een ramp gebeurt? Bijvoorbeeld een overstroming. Wij wonen in het westen, dus dat zou zomaar kunnen. En tsja, dan vraag ik me toch ook altijd af: wat zijn dan de overlevingskansen van mijn dochter met diabetes? Je zou het niet vermoeden als je haar nu zou zien, een supergezond ogende puber. Maar feit is dat ze eigenlijk heel kwetsbaar is.. Lees verder →

Gewoon kopen!

Geplaatst op door
Beantwoorden

Don_Magazine_2015Van een goede vriendin kreeg ik afgelopen week het glossy magazine van DON (Stichting Diabetes Onderzoek Nederland). Nu ben ik niet zo’n lezer van glossy’s en tijdschriften, bovendien heb ik niet heel veel met bekende Nederlanders. Ik ben hooguit wel eens een paar weken in de ban van Boer Geert of Boerin Bertie. Maarja, ik kreeg het nu gewoon in mijn schoot geworpen. En het stond natuurlijk vól met diabetesdingen waar ik wél in geïnteresseerd ben. En dan die Umberto op de cover. Dit blad moest op z’n minst even ingekeken worden. Misschien zelfs wel gelezen.

Mijn dochter van 15 pakte als eerste het tijdschrift van tafel. In artikelen over diabetes is ze meestal maar zijdelings geïnteresseerd. Ze heeft er al genoeg mee te maken elke dag. Maar wanneer het daarentegen over ‘gadgets’ gaat, is haar belangstelling gewonnen. Mooie tasjes voor haar glucosemeter. Een leuk kettinkje met een suikerklontje. En: “hééé, kijk mam, daar ook weer een stukje over die Amerikaanse miss met die pomp!” Tsja, zo bladerend met dochterlief besloot ik om toch nog maar wat verder te kijken.   Lees verder →

BitterZoet; filmpje over Diabetes Type 1

Geplaatst op door
2

BitterZoet_Type1We hebben er twee jaar aan gewerkt, want we vonden dat het er gewoon moest komen; een filmpje over een kind met Diabetes type 1.
 Omdat er nog zoveel onbekend is over deze ziekte en er nog zoveel misvattingen zijn. Het uiteindelijke resultaat is een sfeerbeeld van 14 minuten geworden waarin Robin uitgroeit van brugpiepertje tot een zelfbewuste puber. In het filmpje vertelt ze zelf haar eigen verhaal. Over wat ze allemaal moet doen voor d’r diabetes. En hoe ergerlijk dat vaak is. Gelukkig heeft ze nog wel haar grootste passie…

In de herfst van 2015 komt deze korte film van 14 minuten online te staan. Op dit moment is er al wel een trailer te zien van 1 minuut: